Placidus

Placidus to najczęściej używany system domów astrologicznych w astrologii zachodniej. Został opracowany w XVII wieku przez włoskiego matematyka i astrologa Placidusa de Titis. W przeciwieństwie do systemów równych, Placidus dzieli ekliptykę na 12 nierównych domów, opierając się na czasie, jaki zajmuje danemu stopniowi ekliptyki wzniesienie się nad horyzontem.

Jak to działa

System Placidus oblicza domy na podstawie czasu gwiazdowego i szerokości geograficznej miejsca urodzenia. Domy są wyznaczane przez podział czasu między wschodem a kulminacją punktu na ekliptyce. W praktyce oznacza to, że w wysokich szerokościach geograficznych (blisko biegunów) domy mogą być bardzo nierówne, a niektóre nawet „przechwycone” – wtedy znak zodiaku znajduje się w całości w jednym domu, a kolejny dom zaczyna się w tym samym znaku. Na przykład, jeśli Ascendent znajduje się w 29° Lwa, a drugi dom zaczyna się w 1° Wagi, to znak Panny zostaje „przechwycony” w pierwszym domu.

W praktyce

Większość współczesnych astrologów zachodnich używa systemu Placidusa jako domyślnego. Jest on szczególnie polecany do analizy domów związanych z relacjami (7. dom), karierą (10. dom) czy domem rodzinnym (4. dom). Jeśli używasz aplikacji do obliczania horoskopu, sprawdź, czy domy są wyznaczone w systemie Placidus – to zapewni spójność z większością dostępnych interpretacji.